De schilder werd geboren te  Voorhout en heeft sinds 1968  een pottenbakkerij. Als schilder is hij autodidact en werkt hij in een realistiese  stijl. Hij kiest voornamelijk de  mens als onderwerp. "De mens, die eeuwige tobber,  die scharrelaar naar geluk, die machteloze, die zijn leven lang  bergen werk verzet om zijn  verlangens te bevredigen en  omziende zijn vaak treurige  konklusies trekt." (vrij naar ja, wie ook weer)

Doch het is niet alleen maar kommer en kwel: In 2002 heeft hij een begin gemaakt met een omvangrijke serie over de  wielersport onder het motto: "Kunst en Sport gaan niet samen". Is sport niet eigenlijk de spiegel van het leven? Moeten wij allen van tijd tot tijd niet afzien, afhaken, versuft  nederzijgen, om daarna onszelf te herpakken, ja, te demarreren  om te zegevieren? (Tenzij uiteraard domme pech of anderszins  tegenslag ons weder terugwerpen, alles onder voorbehoud, kortom zie maar.)